آشنایی با دانشگاه جامع علمی کاربردی

دانشگاه جامع علمی کاربردی تنها متولی نظام آموزش عالی علمی کاربردی است که از سال 1373 زیر نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری اداره می­ شود. هدف دانشگاه جامع فراهم آوردن موجباتی است که مشارکت سازمان ­ها و دستگاه­ های اجرایی دولتی و غیر دولتی را برای آموزش نیروی انسانی متخصص و مورد نیاز بخش­ های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور ممکن سازد، به نحوی که دانش ­آ­موختگان بتوانند برای فعالیتی که به آنها محول می­ شود، دانش و مهارت لازم را کسب نمایند. دانشگاه جامع مسئولیت برنامه ­ریزی، سازماندهی، پشتیبانی کارشناسی، عملیاتی، اطلاعاتی و سیاست گذاری­ های کلان و نیز نظارت و ارزشیابی موسسات و مراکز علمی کاربردی را بر عهده دارد. موسسات و مراکز آموزش عالی علمی کاربردی در سطح کشور (در سه مقطع کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد) زیر نظر دانشگاه، رکن اجرایی آموزش ­های علمی کاربردی و به قصد ارتقای دانش کار و ایجاد مهارت ­های متناسب با حوزه فعالیت شغلی افراد تشکیل شده است. آموزش­های علمی کاربردی آموزش ­هایی است با ماهیت “چرایی و چگونگی” که در برنامه ­ریزی مبتنی بر نکات ذیل خواهد بود:

  • بکارگیری نظریه­ های علمی و مکتسبات فنی برای رشد توانایی­ های علمی (تعامل بین علم و عمل)
  • برقراری هماهنگی و رابطه صحیح میان آموزش و نیاز­های شغلی (تعامل بین آموزش و شغل)
  • انعطاف پذیر نمودن برنامه ­های آموزشی مبتنی به تناسب تحولات روز (تعامل بین برنامه و فناوری و تحولات روز)
  • آماده­ سازی تدریجی و مستمر افراد برای اشتغال آنان در حیطه شغلی خاص (تعامل بین آموزش و شغل)
  • ایجاد تحول در نظام اشتغال و دستمزد از طریق آموزش مادام العمر (تعامل بین ارتقاء شغل و کسب مهارت جدید)
  • نهادینه کردن آموزش در محیط کار و ایجاد زمینه اشتغال مولد (تعامل بین آموزش ­های شغلی و کارآفرینی حرفه­ای)

 

ویژگی­ های دانشگاه جامع علمی کاربردی

  • ستادی بودن
  • کاربردی بودن آموزش ­ها
  • پاسخگویی به نیاز­های تخصصی
  • بدیع بودن آموزش­ ها
  • بهنگام کردن آموزش ­ها
  • خودگردانی آموزش ­ها
  • اتکا به منابع موجود در کشور (مدیریت بر منابع موجود)
  • حفظ کیفیت آموزش ­های در سطح استاندارد

 

 

 

انواع آموزش در نظام مهارت و فناوری

  • آموزش رسمی (مقطع ­دار)
  • آموزش غیر رسمی (تک پودمان و تک درس) تکمیلی بین سطوح تحصیلی

 

 مهمترین اصول حاکم بر برنامه­ های آموزشی

  • اصل ارتباط تنگاتنگ با نیازهای مهارتی شغل
  • اصل یادگیری در حد تسلط در حداقل زمان
  • اصل انعطاف در اجرا و توجه به تفاوت­ های فردی